สารเคมีนี้ใช้หลักในการพัฒนาวัสดุอิเล็กทรอนิกส์อินทรีย์ โดยเฉพาะในการผลิตไดโอดเปล่งแสงอินทรีย์ (OLEDs) และเซลล์โฟโตโวลเทอิกอินทรีย์ (OPV) โครงสร้างของมันที่มีแกนเบนโซไทอาไดอะซอล (benzothiadiazole) พร้อมกลุ่มกรดเบนโซอิก ทำให้เป็นส่วนประกอบที่รับอิเล็กตรอนและขนส่งประจุได้อย่างมีประสิทธิภาพ มักนำไปรวมในโพลิเมอร์คอนจูเกตหรือโมเลกุลขนาดเล็กเพื่อเสริมคุณสมบัติโอปโตอิเล็กทรอนิกส์ เช่น การดูดซับแสง การเคลื่อนที่ของประจุ และประสิทธิภาพการแปลงพลังงาน นอกจากนี้ ยังใช้ในการวิจัยเพื่อออกแบบวัสดุขั้นสูงสำหรับเซ็นเซอร์และอุปกรณ์โอปโตอิเล็กทรอนิกส์อื่นๆ เนื่องจากความสามารถในการอำนวยการถ่ายโอนอิเล็กตรอนและความเสถียรในสภาพแวดล้อมต่างๆ