ใช้หลักๆ เป็นตัวบ่งชี้ทางชีวภาพสำหรับการตรวจสอบการเผาผลาญและการขจัดพิษของไซโคลฟอสฟาไมด์ ซึ่งเป็นยาเคมีบำบัด ช่วยประเมินการสัมผัสของผู้ป่วยและการกำจัดทางเมแทบอลิซึม สนับสนุนการปรับขนาดยาในการบำบัดมะเร็ง การมีอยู่ในปัสสาวะบ่งชี้ถึงการสลายตัวของไซโคลฟอสฟาไมด์ ช่วยในการประเมินประสิทธิภาพการรักษาและความเสี่ยงของพิษ