ใช้ในแอนติบอดี-ดรักคอนจูเกต (ADCs) ในฐานะระบบลิงเกอร์-เพโหลดที่สามารถตัดขาดได้ ไดเปปไทด์วาลีน-ซิทรัลลีน (VC) ช่วยให้มีการปลดปล่อยยาแบบเลือกสรรในที่ที่มีเอนไซม์แคททเฟปซิน B ซึ่งแสดงออกมากเกินไปในเซลล์มะเร็ง สเปเซอร์ PAB (para-aminobenzylcarbamate) ช่วยอำนวยความสะดวกในการปลดปล่อยยาอย่างมีประสิทธิภาพหลังจากการตัดขาด DMEA (dimethyl ethanolamine) ทำหน้าที่เป็นเพโหลดไซโททอกซิกที่เหนี่ยวนำการตายของเซลล์โดยการรบกวนหน้าที่ของเซลล์ ส่วนประกอบ Mal-PEG4 ช่วยให้การคอนจูเกชันแบบเฉพาะที่กับกลุ่มไทออลบนแอนติบอดี เพิ่มความเสถียรและเภสัชจลนศาสตร์ โครงสร้างนี้ช่วยปรับปรุงดัชนีบำบัดโดยลดความเป็นพิษนอกเป้าหมายและเพิ่มการนำส่งยาไปยังเนื้องอกโดยเฉพาะ