SCR7 ถูกนำมาใช้ในการวิจัยทางวิทยาศาสตร์เพื่อศึกษากลไกการซ่อมแซม DNA โดยเฉพาะในกระบวนการ non-homologous end joining (NHEJ) ซึ่งเป็นเส้นทางสำคัญในการซ่อมแซม DNA ที่เสียหาย การใช้ SCR7 ช่วยยับยั้งเอนไซม์ DNA ligase IV ซึ่งมีความสำคัญในกระบวนการ NHEJ ทำให้สามารถศึกษาผลกระทบของการยับยั้งนี้ต่อเซลล์มะเร็งและเซลล์ปกติได้ นอกจากนี้ SCR7 ยังถูกนำมาใช้ในการทดลองเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพของการแก้ไขจีโนมด้วยเทคโนโลยี CRISPR/Cas9 โดยการลดการซ่อมแซม DNA ผ่าน NHEJ และส่งเสริมกระบวนการ homologous recombination (HR) ซึ่งช่วยให้ได้ผลลัพธ์ที่แม่นยำมากขึ้นในการแก้ไขยีน