สารประกอบนี้ถูกนำไปใช้หลักๆ ในการวิจัยและพัฒนายาเภสัชภัณฑ์ในฐานะสารกลางสำคัญในการสังเคราะห์โมเลกุลที่มีฤทธิ์ทางชีวภาพ โครงสร้างสไปโรไซคลิกที่เป็นเอกลักษณ์ทำให้มีคุณค่าในการออกแบบตัวยับยั้งที่มุ่งเป้าไปยังเอนไซม์หรือตัวรับเฉพาะ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการพัฒนายาที่เกี่ยวข้องกับระบบประสาทส่วนกลาง (CNS) นักวิจัยใช้โครงสร้างนี้เพื่อเพิ่มความสามารถในการจับและความเลือกสรรในตัวยาที่เป็นผู้สมัคร นอกจากนี้ ยังถูกนำไปใช้ในการเตรียมสารประกอบใหม่สำหรับศึกษาความผิดปกติทางระบบประสาท เช่น โรคพาร์กินสันและภาวะซึมเศร้า เนื่องจากมีศักยภาพในการปรับเปลี่ยนระบบสารสื่อประสาท การประยุกต์ใช้ยังขยายไปสู่เคมียาเสพติด ซึ่งช่วยในการสำรวจตัวแทนบำบัดใหม่ที่มีคุณสมบัติเภสัชจลนศาสตร์ที่ดีขึ้น