สารประกอบนี้ถูกนำมาใช้หลักๆ ในงานวิจัยและพัฒนายา โดยเฉพาะในการสังเคราะห์ยาใหม่ๆ ทำหน้าที่เป็นสารกลางสำคัญในการผลิตส่วนประกอบยาที่มีฤทธิ์ทางเภสัชวิทยา (APIs) ที่มุ่งเป้าไปยังโรคทางระบบประสาทและจิตเวช เช่น ความวิตกกังวล ภาวะซึมเศร้า และความบกพร่องทางความรู้ความเข้าใจ คุณสมบัติทางโครงสร้างของมัน รวมถึงส่วนประกอบสไปโรไซคลิกและไดอะซา ทำให้มีคุณค่าในการออกแบบโมเลกุลที่มีความสัมพันธ์การจับและความเลือกสรรที่เพิ่มขึ้นสำหรับเป้าหมายทางชีวภาพเฉพาะ เช่น ตัวรับหรือเอนไซม์ในระบบประสาทส่วนกลาง นอกจากนี้ ยังถูกนำมาใช้ในเคมียารักษาเพื่อปรับปรุงคุณสมบัติเภสัชจลนศาสตร์ เช่น ความสามารถในการละลายและความเสถียรทางเมแทบอลิซึม ระหว่างกระบวนการค้นพบยา