ใช้เป็นตัวบ่งชี้ในการวิเคราะห์ทางเคมี โดยเฉพาะในการไทเทรตแบบไอโอโดเมทรี (iodometry) เพื่อตรวจสอบปริมาณสารออกซิไดซ์หรือรีดิวซ์ในตัวอย่าง เช่น การวัดปริมาณคลอรีนในน้ำ หรือการวิเคราะห์วิตามินซี ในกระบวนการไทเทรต เมื่อสารตัวอย่างทำปฏิกิริยากับไอโอไดด์ (KI) จะเกิดไอโอดีน (I₂) ซึ่งจะทำปฏิกิริยากับแป้งจนเกิดสีน้ำเงินอมม่วง ช่วยให้สังเกตจุดสิ้นสุดของการไทเทรตได้ชัดเจน