(S)-2-(1-((เบนซิโลกซี)คาร์บอนิล)ไพรโรลิดิน-3-อิล)อะซิติกแอซิด เป็นสารประกอบที่นำมาใช้หลักๆ ในด้านการวิจัยและพัฒนายา โดยเฉพาะในการสังเคราะห์โมเลกุลที่มีฤทธิ์ทางชีวภาพ มันทำหน้าที่เป็นตัวกลางสำคัญในการผลิตยาต่างๆ โดยเฉพาะยาที่เล็งเป้าไปที่โรคทางระบบประสาทและโรคหัวใจและหลอดเลือด โครงสร้างของมันซึ่งมีวงแหวนไพรโรลิดีนและกลุ่มปกป้องเบนซิโลกซี่คาร์บอนิล ทำให้มีคุณค่าต่อการสร้างยารักษาที่ซับซ้อนแบบเปปไทด์ นอกจากนี้ยังถูกใช้ในการเตรียมสารประกอบคีเรล เนื่องจากความจำเพาะทางสเตอรีโอ ซึ่งสำคัญสำหรับการพัฒนายาที่บริสุทธิ์แบบเอ็นแอนติโอเมอร์ มีประสิทธิภาพสูงขึ้นและผลข้างเคียงลดลง การประยุกต์ใช้ขยายไปถึงการสังเคราะห์อินทรีย์ ซึ่งใช้ในการสร้างสารประกอบใหม่สำหรับเคมียารักษาและโปรแกรมค้นพบยา