(S)-2-(((เบนซิลอกซี)คาร์บอนิล)อะมิโน)-3-(4-ไซยาโนฟีนิล)โพรพาโนอิค แอซิด เป็นสารประกอบที่ใช้หลักในการสังเคราะห์อินทรีย์และการวิจัยทางเภสัชศาสตร์ โดยทำหน้าที่เป็นสารกลางสำคัญในการพัฒนายาเพปไทด์และโมเลกุลชีวภาพที่มีฤทธิ์ สตรักเจอร์ของมันซึ่งมีกลุ่มปกป้องเบนซิลอกซีคาร์บอนิลและวงแหวนฟีนิลที่ถูกแทนที่ด้วยไซยาโน ทำให้มีคุณค่าต่อการสร้างเพปไทด์ซับซ้อนที่มีคุณสมบัติเฉพาะ นักวิจัยมักใช้ในการสังเคราะห์ตัวยับยั้งเอนไซม์ ตัวกระตุ้นหรือตัวแอนตากอนิสต์รีเซพเตอร์ โดยเฉพาะในการกำหนดเป้าหมายโรคที่เกี่ยวข้องกับความผิดปกติทางเมแทบอลิซึมหรือภาวะทางระบบประสาท นอกจากนี้ ศูนย์คีรอลของมันช่วยให้สามารถสร้างสารบริสุทธิ์ทางเอนานติโอเมอร์ได้ ซึ่งสำคัญต่อประสิทธิภาพและความปลอดภัยของยาเภสัชภัณฑ์