ใช้ในงานวิจัยทางเภสัชกรรมเป็นสารตั้งต้นสำคัญในการสังเคราะห์สารปรับตัวรับแบบเลือกสรร โดยเฉพาะในการพัฒนายาสำหรับโรคระบบหัวใจและหลอดเลือดและระบบประสาทส่วนกลาง คุณสมบัติทางโครงสร้างช่วยให้มีการจับติดสูงกับเป้าหมายโปรตีนเฉพาะ ทำให้มีคุณค่าในการสร้างสารประกอบที่มีประสิทธิภาพและความเลือกสรรที่ดีขึ้น นิยมใช้ในงานศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างและกิจกรรม (SAR) เพื่อปรับปรุงยาตัวผู้สมัคร นอกจากนี้ ยังใช้ในรูปแบบที่มีการติดฉลากด้วยรังสีสำหรับการทดสอบการจับตัวรับ เนื่องจากมีไอโอดีน ซึ่งอำนวยความสะดวกในการถ่ายภาพและการศึกษากิเนติกเภสัชวิทยา