สารประกอบนี้ถูกวิจัยเป็นหลักสำหรับศักยภาพในเคมีเภสัชวิทยา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในฐานะตัวยับยั้งคินาส ซึ่งแสดงศักยภาพในการกำหนดเป้าหมายเอนไซม์เฉพาะเจาะจงที่เกี่ยวข้องกับเส้นทางส่งสัญญาณซึ่งควบคุมการเจริญเติบโตและการแบ่งตัวของเซลล์ นักวิจัยกำลังสำรวจการนำไปใช้ในการพัฒนาการบำบัดรักษามะเร็ง เนื่องจากอาจช่วยยับยั้งกิจกรรมของคินาสที่ส่งเสริมการลุกลามของเนื้องอก นอกจากนี้ ยังมีการศึกษาศักยภาพในการรักษาโรคอักเสบ ซึ่งกิจกรรมคินาสที่ผิดปกติมีบทบาทสำคัญ ความสามารถในการกำหนดเป้าหมายคู่ โดยรวมโครงสร้างอินโดลและไพริดีน ทำให้เป็นสารที่มีความยืดหยุ่นสำหรับการพัฒนาและปรับปรุงยาต่อไป