สาร AI-10-49 ถูกพัฒนาขึ้นเพื่อใช้เป็นตัวยับยั้งการทำงานของโปรตีน CBFβ-SMMHC ซึ่งเกี่ยวข้องกับการเกิดโรคเม็ดเลือดขาวเฉียบพลันชนิด myeloid (AML) โดยเฉพาะในผู้ป่วยที่มีการกลายพันธุ์ของยีน RUNX1-ETO สารนี้ช่วยทำให้เซลล์มะเร็งกลับเข้าสู่กระบวนการแตกตัวตามธรรมชาติ (apoptosis) และลดการเจริญเติบโตของเซลล์ที่ผิดปกติ ในงานวิจัย สาร AI-10-49 แสดงศักยภาพในการเลือกทำลายเซลล์มะเร็งเฉพาะเจาะจง โดยไม่ทำลายเซลล์ปกติมากนัก ทำให้มีความเป็นไปได้สูงในการพัฒนาเป็นยารักษามะเร็งเม็ดเลือดขาวที่มีประสิทธิภาพและมีผลข้างเคียงน้อย ปัจจุบันยังอยู่ในขั้นตอนการศึกษาในห้องปฏิบัติการและสัตว์ทดลอง แต่ยังไม่ถูกใช้ในมนุษย์