β-Rubromycin ใช้หลัก ๆ ในการวิจัยทางชีวเคมี โดยเป็นที่รู้จักในฐานะตัวยับยั้งเทโลเมอเรส ซึ่งเป็นเอนไซม์ที่เกี่ยวข้องกับการเพิ่มจำนวนของเซลล์มะเร็ง การประยุกต์ใช้ขยายไปถึงการศึกษาที่มุ่งเน้นการทำความเข้าใจกลไกของการบำรุงรักษาเทโลเมียร์ ซึ่งมีความสำคัญในชีววิทยาของมะเร็งและการวิจัยด้านความชรา นอกจากนี้ ยังใช้เป็นเครื่องมือในการสำรวจกลยุทธ์การรักษาใหม่ที่มุ่งเป้าไปที่กิจกรรมของเทโลเมอเรสในโรคมะเร็งต่าง ๆ