สารประกอบนี้ใช้หลักๆ ในเคมียารักษาและการวิจัยเภสัชกรรมเป็นตัวกลางในการสังเคราะห์โมเลกุลที่ซับซ้อนมากขึ้น โครงสร้างของมันที่มีกลุ่มไซโคลโพรพิล ฟีนิลที่แทนที่ด้วยฟลูออโรที่ตำแหน่ง 2 และเอสเตอร์โบรอนที่ตำแหน่ง 4 (4,4,5,5-tetramethyl-1,3,2-dioxaborolan-2-yl) และกลุ่มฟังก์ชันยูเรีย ทำให้มีคุณค่าต่อการพัฒนาการบำบัดแบบกำหนดเป้าหมาย โดยเฉพาะในด้านการรักษามะเร็ง กลุ่มเอสเตอร์โบรอนมักใช้ในปฏิกิริยาครอสคัปพลิง Suzuki-Miyaura ซึ่งเป็นวิธีสำคัญในการสร้างพันธะคาร์บอน-คาร์บอนในการค้นพบยา นอกจากนี้ การมีกลุ่มฟังก์ชันยูเรียสามารถช่วยให้สารประกอบนี้โต้ตอบกับเป้าหมายทางชีวภาพ เช่น เอนไซม์หรือตัวรับ ทำให้เป็นผู้สมัครที่เป็นไปได้ในการออกแบบตัวยับยั้งเอนไซม์หรือตัวปรับตัวรับ การประยุกต์ใช้ของมันมุ่งเน้นหลักไปที่การวิจัยก่อนคลินิกในการระบุและปรับปรุงตัวแทนบำบัดใหม่