เปปไทด์นี้ถูกนำมาใช้หลักๆ ในการวิจัยทางชีวการแพทย์เนื่องจากบทบาทในการปรับการแข็งตัวของเลือด โดยทำหน้าที่เป็นตัวยับยั้งการจับตัวของฟิบริโนเจนกับเกล็ดเลือด ซึ่งช่วยในการศึกษากลไกที่เกี่ยวข้องกับภาวะลิ่มเลือดอุดตันและการหยุดเลือด นักวิจัยใช้มันเพื่อสำรวจกลยุทธ์การรักษาที่มีศักยภาพในการป้องกันการก่อตัวของลิ่มเลือดผิดปกติ ซึ่งมีความสำคัญในภาวะเช่น โรคหลอดเลือดสมองตีบหรือกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือด นอกจากนี้ยังเป็นเครื่องมือที่มีคุณค่าในการทดสอบทางชีวเคมีเพื่อทำความเข้าใจการโต้ตอบระหว่างฟิบริโนเจนและตัวรับบนเกล็ดเลือด ซึ่งช่วยในการพัฒนายาแก้ลิ่มเลือด การประยุกต์ใช้ขยายไปถึงการศึกษานอกเซลล์ที่ช่วยในการแยกแยะเส้นทางที่ซับซ้อนที่เกี่ยวข้องกับการก่อตัวและการสลายลิ่มเลือด