สารประกอบนี้ถูกใช้อย่างแพร่หลายในการวิจัยทางชีวเคมีและเภสัชวิทยา เนื่องจากบทบาทของมันในฐานะโมเลกุลส่งสัญญาณ มีความสำคัญอย่างยิ่งในการศึกษาที่เกี่ยวข้องกับการเพิ่มจำนวนเซลล์ การแยกตัว และการรอดชีวิตของเซลล์ เนื่องจากมันโต้ตอบกับตัวรับที่เชื่อมโยงกับโปรตีน G เฉพาะบนพื้นผิวเซลล์ นักวิจัยใช้มันเพื่อตรวจสอบเส้นทางที่เกี่ยวข้องกับมะเร็ง การอักเสบ และพังผืด เนื่องจากมันสามารถมีอิทธิพลต่อการตอบสนองของเซลล์ในบริบทเหล่านี้ นอกจากนี้ ยังถูกใช้ในการศึกษาการเผาผลาญลิพิดเพื่อทำความเข้าใจผลกระทบต่อการส่งสัญญาณลิพิดและพลวัตของเยื่อหุ้มเซลล์ การประยุกต์ใช้ขยายไปถึงการพัฒนายา ที่ซึ่งมันทำหน้าที่เป็นสารอ้างอิงสำหรับการทดสอบตัวแทนบำบัดที่อาจเป็นไปได้ที่มุ่งเป้าไปที่ตัวรับกรดไลโซฟอสฟาติดิก