ใช้เป็นสารตั้งต้นหลักในการสังเคราะห์ยา โดยเฉพาะในการพัฒนาสารที่ออกฤทธิ์ต่อระบบประสาทส่วนกลาง (CNS) โครงสร้างของมันสนับสนุนการสร้างสารอนุพันธ์เบนโซออกซาเซพีนที่มีฤทธิ์แรง ซึ่งแสดงคุณสมบัติต้านความวิตกกังวล ต้านอาการชัก และสงบประสาท การมีหมู่โบรโม่และฟลูออโรมช่วยเพิ่มความสัมพันธ์ในการจับกับตัวรับประสาทเฉพาะ ทำให้มีคุณค่าในเคมีเภสัชสำหรับการปรับปรุงประสิทธิภาพยาและความเลือกสรร ใช้กันทั่วไปในงานวิจัยเพื่อออกแบบยาใหม่ที่ขัดต่อโรคทางระบบประสาท เช่น ความวิตกกังวลและโรคลมชัก