สารเคมีนี้ถูกนำมาใช้เป็นหลักในสาขาการสังเคราะห์อินทรีย์ ซึ่งทำหน้าที่เป็นตัวกลางสำคัญในการพัฒนาโมเลกุลที่ซับซ้อนมากขึ้น โครงสร้างของมันมีคุณค่าอย่างยิ่งในการสังเคราะห์สารประกอบเฮเทอโรไซคลิก ซึ่งมักถูกสำรวจเพื่อศักยภาพทางเภสัชวิทยา นักวิจัยใช้แกนเบนโซออกซาซีนของมันในการออกแบบและสร้างสารประกอบใหม่ที่อาจแสดงคุณสมบัติทางชีวภาพ เช่น ฤทธิ์ต้านจุลินทรีย์ ต้านการอักเสบ หรือต้านมะเร็ง นอกจากนี้ ยังถูกใช้ในการศึกษาความสัมพันธ์โครงสร้าง-กิจกรรม (SAR) เพื่อปรับปรุงประสิทธิภาพและความเลือกสรรของผู้สมัครยา การประยุกต์ใช้ของมันยังขยายไปสู่สาขาวิทยาศาสตร์วัสดุด้วย ซึ่งมีส่วนช่วยในการพัฒนาวัสดุอินทรีย์ใหม่ที่มีคุณสมบัติทางอิเล็กทรอนิกส์หรือทางแสงเฉพาะ