ใช้ในเคมีเภสัชกรรมเป็นโครงสร้างหลัก (scaffold) ในการพัฒนายาต้านแบคทีเรียและยาต้านเชื้อรา โครงสร้างของสารช่วยให้สามารถกำหนดเป้าหมายเอนไซม์ของจุลินทรีย์ได้อย่างเลือกสรร เนื่องจากมีศักยภาพในการเลียนแบบสถานะเปลี่ยนผ่านในปฏิกิริยาชีวเคมี นอกจากนี้ยังถูกสำรวจในการออกแบบยาที่มีธาตุโบรอนเพื่อปรับปรุงเภสัชจลนศาสตร์และความสัมพันธ์ในการจับคู่ กลุ่มไนโตรของสารเพิ่มคุณสมบัติการดึงอิเล็กตรอน ซึ่งสนับสนุนกิจกรรมในโมเลกุลชีวภาพที่มีฤทธิ์ งานวิจัยที่เกี่ยวข้องรวมถึงการสังเคราะห์ตัวยับยั้งสำหรับเอนไซม์ bacterial leucyl-tRNA synthetase ทำให้สารนี้มีความสำคัญในการต่อสู้กับสายพันธุ์ที่ดื้อยา