ใช้ในเคมีเภสัชกรรมเป็นโครงสร้างหลัก (scaffold) สำคัญในการพัฒนายับยั้งโปรติเอส โดยเฉพาะสำหรับการรักษาการติดเชื้อไวรัส เช่น ตับอักเสบซี โครงสร้างที่มีโบรอนช่วยให้เกิดปฏิกิริยาแบบย้อนกลับได้กับจุดออกฤทธิ์ของเอนไซม์ เพิ่มความเลือกสรรและประสิทธิภาพ นอกจากนี้ยังถูกสำรวจในงานบำบัดมุ่งเป้ามะเร็ง เนื่องจากความสามารถในการปรับเปลี่ยนปฏิกิริยาโปรตีน-โปรตีน และปรับปรุงความเสถียรทางเมแทบอลิซึมในตัวประกอบยา