สารประกอบนี้ถูกนำมาใช้หลักในการวิจัยและพัฒนายา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการสังเคราะห์ยาใหม่ที่มีคุณสมบัติรักษา โครงสร้างของมันมักถูกสำรวจเพื่อการประยุกต์ใช้ในการรักษาโรคระบบประสาทส่วนกลาง เช่น โรคพาร์กินสัน เนื่องจากความสามารถในการโต้ตอบกับเส้นทางประสาทเฉพาะ นอกจากนี้ยังทำหน้าที่เป็นสารกลางสำคัญในการผลิตสารประกอบที่มีคุณสมบัติต้านการอักเสบและต้านอนุมูลอิสระ ทำให้มีคุณค่าในการศึกษาสภาวะที่เกี่ยวข้องกับความเครียดจากออกซิเดชัน นักวิจัยยังสำรวจศักยภาพของมันในการออกแบบยาที่เล็งเป้าไปยังการยับยั้งเอนไซม์ ซึ่งอาจเป็นประโยชน์ในการจัดการโรคเมแทบอลิซึมและโรคเสื่อมถอย