สารประกอบนี้ถูกนำมาใช้หลักๆ ในงานวิจัยและพัฒนายา โดยเฉพาะในการสังเคราะห์ยารักษาใหม่ๆ โครงสร้างของมันซึ่งมีแกนเบนโซไทอะโซลและส่วนของ 2,3-ไดไฮโดเบนโซฟูแรน ทำให้เป็นผู้สมัครที่น่าสนใจสำหรับการกำหนดเป้าหมายเส้นทางชีวภาพต่างๆ มันมักถูกศึกษาสำหรับคุณสมบัติต้านการอักเสบ ต้านมะเร็ง และป้องกันระบบประสาท นักวิจัยสำรวจความสามารถในการปรับเปลี่ยนเอนไซม์หรือตัวรับเฉพาะ ซึ่งอาจนำไปสู่การพัฒนายาสำหรับรักษาโรคเช่นมะเร็ง โรคเสื่อมถอยของระบบประสาท หรือการอักเสบเรื้อรัง นอกจากนี้ โครงสร้างทางเคมีที่ไม่เหมือนใครอาจทำหน้าที่เป็นบล็อกก่อสร้างในเคมียารักษาเพื่อออกแบบโมเลกุลยาที่มีฤทธิ์แรงและเลือกสรรได้มากขึ้น