ใช้ในกระบวนการสังเคราะห์สารอินทรีย์เป็นส่วนประกอบหลักสำหรับปฏิกิริยาครอสคัปเปลิงแบบซูซูกิ-มิยาอูระ (Suzuki-Miyaura cross-coupling reactions) ซึ่งช่วยในการสร้างพันธะคาร์บอน-คาร์บอนในการพัฒนายาและสารเคมีเกษตร เป็นตัวกลางสำคัญในการเตรียมสารประกอบที่มีโบรอนสำหรับการใช้งานในเซนเซอร์ โดยเฉพาะการตรวจจับกลูโคสเนื่องจากมี affinity ต่อไดออล ใช้ในการออกแบบโครงสร้างอินทรีย์โคเวเลนต์ (COFs) และวัสดุการพิมพ์โมเลกุล (molecular imprinting materials) โดยซึ่งหมู่คาร์บอกซิลิกและหมู่กรดโบรอนิกช่วยให้มีหน้าที่คู่ในการประกอบตัวเองและกระบวนการจดจำ นอกจากนี้ยังนำไปใช้ในกลยุทธ์การไบโอคอนจูเกชันสำหรับการติดฉลากไบโอโมเลกุลและในการพัฒนายับยั้งแบบกรดโบรอนิกในเคมียารักษา หมู่คาร์บอกซิลิกช่วยเพิ่มความสามารถในการละลายน้ำ และช่วยให้สามารถยึดติดกับวัสดุหรือพื้นผิวที่มีหมู่แอมโมเนียหรือหมู่ไฮดรอกซิลได้ ทำให้เหมาะสำหรับการใช้ในเซนเซอร์ชีวภาพ หรือระบบส่งยาเฉพาะที่ นอกจากนี้ยังใช้เป็นตัวทำหน้าที่เชื่อมโยง (linker) ในสารประกอบที่ต้องการการจับตัวเฉพาะเจาะจงกับน้ำตาลหรือโปรตีนที่มีโครงสร้างเฉพาะ