ใช้ในสังเคราะห์สารประกอบทางเภสัชกรรม โดยทำหน้าที่เป็นตัวตั้งต้นหรือสารตั้งต้น (intermediate) ในการผลิตยาที่มีโครงสร้างเบนซีนริงที่ต้องการหมู่อะมิโนและหมู่โบรมีนในตำแหน่งเฉพาะ ซึ่งช่วยให้เกิดปฏิกิริยาต่อเนื่องได้หลายรูปแบบ เช่น การสร้างพันธะคาร์บอกซิลหรือการแทนที่นิวคลีโอไฟล์ นิยมใช้ในงานวิจัยด้านเคมีอินทรีย์ โดยเฉพาะการพัฒนายาใหม่ที่เกี่ยวข้องกับการควบคุมการอักเสบ หรือโรคระบบประสาท เนื่องจากโครงสร้างสามารถปรับแต่งให้จับกับตัวรับเฉพาะในร่างกายได้ นอกจากนี้ยังใช้เป็นสารตั้งต้นในการสังเคราะห์สารเรืองแสงหรือวัสดุอินทรีย์ที่ใช้ในอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์บางชนิด เช่น เซนเซอร์ชีวภาพหรือวัสดุนำไฟฟ้า