สารประกอบนี้ถูกนำมาใช้หลักๆ ในการสังเคราะห์อินทรีย์ในฐานะตัวกลางสำคัญสำหรับการพัฒนาโมเลกุลที่ซับซ้อนมากขึ้น โครงสร้างของมันซึ่งมีกลุ่มโบรโมและเมทอกซี ทำให้เป็นบล็อกก่อสร้างที่หลากหลายในการเตรียมยาและสารเคมีเกษตร สารนี้มักถูกใช้ในปฏิกิริยาครอส-คัปเปลิง เช่น การคัปเปลิงของซูซูกิหรือบูชวาลด์-ฮาร์ทวิก เพื่อนำหมู่เบนโซ[d][1,3]ไดออกโซลเข้าไปในสารประกอบเป้าหมาย นอกจากนี้ กลุ่มเอสเตอร์ของมันช่วยให้สามารถทำการปรับแต่งเพิ่มเติมได้ ซึ่งเอื้อต่อการสังเคราะห์กรดคาร์บอกซิลิก อะไมด์ หรืออนุพันธ์อื่นๆ สารประกอบนี้มีคุณค่าอย่างยิ่งในเคมีทางการแพทย์สำหรับการออกแบบยาที่มีศักยภาพทางชีวภาพ เช่น สารต้านจุลินทรีย์หรือสารต้านมะเร็ง