สารเคมีนี้ถูกนำมาใช้หลัก ๆ ในด้านการสังเคราะห์อินทรีย์ โดยทำหน้าที่เป็นสารกลางสำคัญในการผลิตสารประกอบเภสัชภัณฑ์ต่าง ๆ โครงสร้างของมันที่มีกลุ่มคลอโรมิทิล (chloromethyl) ติดกับแกนดีเบนโซอะเซปีน (dibenzoazepine) ทำให้เป็นบล็อกก่อสร้างที่มีคุณค่าสำหรับการสร้างโมเลกุลที่มีคุณสมบัติบำบัดที่เป็นไปได้ นักวิจัยมักนำมาใช้ในการพัฒนายาที่มุ่งเป้าไปยังความผิดปกติทางระบบประสาท เช่น ความวิตกกังวล ภาวะซึมเศร้า และโรคลมชัก เนื่องจากความสามารถในการโต้ตอบกับตัวรับเฉพาะในสมอง นอกจากนี้ ยังใช้ในการสังเคราะห์สารประกอบที่มีศักยภาพต้านการอักเสบและยาแก้ปวด ความหลากหลายในการเกิดปฏิกิริยาเคมี เช่น การแทนที่นิวคลีโอฟิลิก ช่วยให้สามารถสร้างอนุพันธ์ที่หลากหลาย ขยายการประยุกต์ใช้ในเคมีเภสัชวิทยา