ใช้ในงานวิจัยด้านเภสัชกรรมเป็นสารกลางในการสังเคราะห์สารประกอบที่มีกิจกรรมทางชีวภาพ โดยเฉพาะสารที่เล็งเป้าไปที่ความผิดปกติของระบบประสาทส่วนกลาง มีศักยภาพในการพัฒนาลิแกนด์ตัวรับโดพามีน ซึ่งอาจนำไปสู่การรักษาโรคทางระบบประสาท เช่น โรคพาร์กินสันและโรคจิตเภท นอกจากนี้ยังใช้ในการศึกษาการโต้ตอบของตัวรับเซโรโทนินและอะดรีนเออร์จิกเนื่องจากคุณสมบัติโครงสร้างของมัน โครงสร้างหลักของมันมีคุณค่าในเคมียารักษาโรคสำหรับการออกแบบยาใหม่ที่มีความเลือกสรรและความสัมพันธ์ในการจับที่ดีขึ้น ยังไม่มีการใช้งานในเชิงพาณิชย์หรือการแพทย์โดยตรง แต่เป็นสารสำคัญในขั้นตอนการวิจัยและพัฒนายาใหม่