ใช้เป็นสารตั้งต้นสำคัญในการสังเคราะห์ยาเภสัชภัณฑ์ โดยเฉพาะในการพัฒนาสารออกฤทธิ์ต่อระบบประสาทส่วนกลาง (CNS) ทำหน้าที่เป็นส่วนประกอบพื้นฐานสำหรับลิแกนด์โดพามีนและเซโรโทนิน ซึ่งมีความสำคัญในการรักษาโรคทางระบบประสาทและจิตเวช เช่น ภาวะซึมเศร้า โรคจิตเภท และโรคพาร์กินสัน โครงสร้างของมันช่วยให้สามารถปรับเปลี่ยนอย่างเลือกสรรเพื่อเพิ่มความสามารถในการจับกับตัวรับและปรับปรุงความเสถียรทางเมแทบอลิซึมในยาที่เป็นผู้สมัคร นอกจากนี้ยังใช้ในงานวิจัยเพื่อสำรวจความสัมพันธ์โครงสร้าง-กิจกรรม (SAR) ในโมเลกุลชีวภาพที่ขึ้นอยู่กับอะเซปีน