ใช้ในงานวิจัยด้านเภสัชกรรมเป็นสารตั้งต้นในการพัฒนายาที่มีฤทธิ์ต้านการอักเสบและฤทธิ์ต้านจุลชีพ โดยแสดงศักยภาพในการยับยั้งการทำงานของเอนไซม์บางชนิดที่เกี่ยวข้องกับกระบวนการอักเสบในร่างกาย นอกจากนี้ยังถูกศึกษาในฐานะสารนำร่อง (lead compound) สำหรับการออกแบบยาใหม่ที่มีเป้าหมายไปยังระบบชีวโมเลกุลเฉพาะ เช่น ตัวรับหรือช่องไอออนในเซลล์ พบว่าสารนี้มีความเสถียรในระบบชีวภาพในระดับปานกลาง และสามารถซึมผ่านเยื่อหุ้มเซลล์ได้ดี ทำให้เหมาะสมสำหรับการพัฒนาต่อยอดในรูปแบบยาที่ต้องออกฤทธิ์ภายในเซลล์