สารเคมีนี้ถูกนำมาใช้หลัก ๆ ในงานวิจัยและพัฒนายาในฐานะสารกลางสำคัญในการสังเคราะห์สารที่มีฤทธิ์ทางชีวภาพ โครงสร้างของมันซึ่งมีวงแหวนไพราซีนและส่วนอะเซ็ทิดีน ทำให้มีคุณค่าต่อการออกแบบโมเลกุลที่มีศักยภาพในการรักษา โดยเฉพาะในด้านมะเร็งและโรคของระบบประสาทส่วนกลาง มักถูกใช้ในเคมียารักษาเพื่อสำรวจความสัมพันธ์โครงสร้าง-ฤทธิ์ (SAR) และปรับปรุงยาที่มีประสิทธิภาพและความจำเพาะเจาะจงที่ดีขึ้น นอกจากนี้ กลุ่มคาร์บอกซิเลตเทอร์ต-บิวทิลของมันทำหน้าที่เป็นกลุ่มปกป้องในกระบวนการสังเคราะห์ ทำให้สามารถปรับเปลี่ยนโมเลกุลได้อย่างแม่นยำ