สารประกอบนี้ถูกนำมาใช้หลักๆ ในกระบวนการสังเคราะห์อินทรีย์ในฐานะสารกลางสำหรับการพัฒนาโมเลกุลที่ซับซ้อนมากขึ้น โดยเฉพาะในงานวิจัยเภสัชกรรม โครงสร้างของมันที่มีทั้งกลุ่มไซยาโนและเอสเทอร์คาร์บอกซิเลต ทำให้เป็นบล็อกก่อสร้างที่หลากหลายสำหรับการสร้างฮีเทอโรไซเคิลที่มีไนโตรเจน ซึ่งพบได้บ่อยในส่วนผสมเภสัชภัณฑ์ที่ออกฤทธิ์ มันมักถูกใช้ในการสังเคราะห์สารประกอบที่เล็งเป้าไปที่โรคทางระบบประสาท เนื่องจากวงแหวนอะเซเพนสามารถเลียนแบบโครงสร้าง motif บางอย่างที่พบในโมเลกุลชีวออกฤทธิ์ นอกจากนี้ กลุ่มเทิร์ต-บิวทิลของมันให้การป้องกันเชิง steric อนุญาตให้เกิดปฏิกิริยาที่เลือกเฉพาะในเส้นทางสังเคราะห์หลายขั้นตอน