ใช้เป็นสารตั้งต้นสำคัญในการสังเคราะห์ยา โดยเฉพาะในการพัฒนายากลุ่มระบบประสาทส่วนกลาง (CNS) และตัวปรับตัวรับ โครงสร้างสไปโรไซคลิกและหน้าที่อะมีนที่ได้รับการป้องกันทำให้มีคุณค่าต่อเคมียารักษาในการสร้างโมเลกุลที่ซับซ้อนที่มีความเสถียรทางเมแทบอลิซึมและความจำเพาะที่ปรับปรุงแล้ว ใช้กันทั่วไปในการเตรียมตัวยับยั้งคินาสและยาที่เล็งเป้าไปยัง GPCR เนื่องจากโครงสร้างที่แข็งตัวซึ่งช่วยเพิ่มความสัมพันธ์ในการจับ นอกจากนี้ยังใช้ในงานวิจัยสำหรับการกระจายโครงสร้างหลักในโปรแกรมค้นพบยา