ใช้เป็นสารกลางสำคัญในการสังเคราะห์ตัวยับยั้งโปรติเอส โดยเฉพาะในการพัฒนายาต้านไวรัสที่ขัดต่อไวรัสตับอักเสบซี (HCV) โครงสร้างของมันช่วยสนับสนุนการจับติดสูงกับจุดออกฤทธิ์ของเอนไซม์ เพิ่มประสิทธิภาพการยับยั้ง ใช้อย่างแพร่หลายในเคมียารักษาเพื่อปรับปรุงคุณสมบัติเภสัชจลนศาสตร์ เช่น ความเสถียรทางเมแทบอลิซึมและการดูดซึมทางปาก นอกจากนี้ยังใช้ในงานศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างและกิจกรรม (SAR) เพื่อเพิ่มความแรงและความจำเพาะของผู้สมัครยา