สารประกอบนี้ถูกนำมาใช้เป็นหลักในสาขาการวิจัยยาต้านไวรัส โดยเฉพาะในการพัฒนาอนุภาคนิวคลีโอไซด์อนุภูมิ (nucleoside analogs) มันทำหน้าที่เป็นตัวกลางสำคัญในการสังเคราะห์ส่วนประกอบยาสำคัญที่ใช้งานได้ (active pharmaceutical ingredients: APIs) ซึ่งมุ่งเป้าไปที่กระบวนการจำลองไวรัส โครงสร้างของมันถูกออกแบบมาให้เลียนแบบนิวคลีโอไซด์ตามธรรมชาติ ทำให้สามารถรบกวนการทำงานของเอนไซม์โพลิเมอเรสของไวรัส และยับยั้งการจำลองของไวรัส เช่น HIV และตับอักเสบชนิดบี (hepatitis B)

นักวิจัยยังสำรวจศักยภาพของสารนี้ในการสร้างโปรดรัก (prodrugs) ซึ่งช่วยเพิ่มการดูดซึมทางชีวภาพ (bioavailability) และประสิทธิภาพการรักษา การประยุกต์ใช้นอกเหนือจากนี้รวมถึงการศึกษากลไกของการดื้อยาต้านไวรัสและการออกแบบยาต้านไวรัสรุ่นใหม่