สารประกอบนี้ถูกนำมาใช้หลักในสาขาเคมีเภสัชศาสตร์และการพัฒนายา โดยเฉพาะในฐานะสารที่มีศักยภาพเป็นยารักษา โครงสร้างของมันบ่งชี้ว่าอาจแสดงฤทธิ์ทางชีวภาพ ทำให้เป็นผู้สมัครสำหรับการวิจัยในการรักษาโรคต่าง ๆ เช่น มะเร็ง การอักเสบ หรือโรคเมแทบอลิซึม การมีสารย่อยโบรโมและคลอโร พร้อมกับส่วนของไธอะโซลิดินไดโอน บ่งชี้ว่ามันอาจโต้ตอบกับเป้าหมายทางชีวภาพเฉพาะ เช่น เอนไซม์หรือตัวรับ เพื่อปรับเปลี่ยนการทำงาน นักวิจัยมักสำรวจสารประกอบดังกล่าวสำหรับศักยภาพในการยับยั้งหรือกระตุ้นเส้นทางที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินของโรค นอกจากนี้ ยังอาจถูกศึกษาในคุณสมบัติเภสัชจลนศาสตร์ รวมถึงการดูดซึม การกระจาย การเผาผลาญ และการขับถ่าย เพื่อประเมินความเหมาะสมในฐานะผู้สมัครยา การประยุกต์ใช้จำกัดอยู่ที่การทดลองในห้องปฏิบัติการสำหรับการศึกษาก่อนคลินิกที่มุ่งค้นพบการรักษาใหม่