สารนี้มีศักยภาพในการใช้เป็นสารตั้งต้นหรือสารกลางในการพัฒนายา เนื่องจากโครงสร้างมีหมู่ฟังก์ชันที่สามารถทำปฏิกิริยาต่อได้หลากหลาย โดยเฉพาะในงานวิจัยด้านสารต้านอนุมูลอิสระ และการอักเสบ พบว่าสารอนุพันธ์ของ thiazolidine-2,4-dione มักมีฤทธิ์ในการปรับการทำงานของเอนไซม์หรือตัวรับในร่างกาย เช่น PPAR-γ ซึ่งเกี่ยวข้องกับการควบคุมการเผาผลาญน้ำตาลและไขมัน จึงมีความน่าสนใจในการพัฒนาเป็นตัวยาสำหรับโรคเบาหวานชนิดที่ 2 นอกจากนี้ โครงสร้างที่มีหมู่ไฮดรอกซีเบนซิลิเดนยังช่วยเสริมฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ ทำให้สามารถประยุกต์ใช้ในผลิตภัณฑ์ดูแลสุขภาพหรือเครื่องสำอางที่ต้องการลดความเสื่อมของเซลล์จากความเครียดออกซิเดชัน