ใช้ในงานวิจัยด้านเภสัชกรรมเป็นส่วนใหญ่ โดยเฉพาะในการพัฒนายาสำหรับรักษาโรคเบาหวานประเภทที่ 2 เนื่องจากมีโครงสร้างที่คล้ายกับรีพากลินิด ซึ่งเป็นยากระตุ้นการหลั่งอินซูลินจากตับอ่อน สารนี้จึงถูกนำมาศึกษาเพื่อเข้าใจกลไกการทำงานของยาในกลุ่มเดียวกัน และประเมินศักยภาพในการควบคุมระดับน้ำตาลในเลือด นอกจากนี้ยังใช้เป็นมาตรฐานในการวิเคราะห์ทางเคมี เช่น การตรวจสอบสิ่งปนเปื้อนหรือเมแทบอไลต์ในตัวอย่างชีวภาพ เพื่อสนับสนุนการศึกษาเภนรูปวิทยา (pharmacokinetics) และความปลอดภัยของรีพากลินิดในร่างกาย เนื่องจากเป็นส่วนผสมของไดสเตรโอเมอร์ การศึกษาเปรียบเทียบกิจกรรมของแต่ละรูปแบบจึงมีความสำคัญต่อการออกแบบยาที่มีประสิทธิภาพและผลข้างเคียงต่ำ