ใช้เป็นสารตั้งต้นสำคัญในการสังเคราะห์ยา โดยเฉพาะในการพัฒนายาต้านเบาหวานประเภทที่ 2 ทำหน้าที่เป็นส่วนประกอบพื้นฐานสำหรับสารประเภทกลิทาโซน ซึ่งทำหน้าที่เป็นตัวเพิ่มความไวต่ออินซูลินในการรักษาเบาหวานชนิดที่ 2 โครงสร้างของมันช่วยให้จับกับตัวรับ peroxisome proliferator-activated receptors (PPARs) ได้อย่างมีประสิทธิภาพ เพิ่มการดูดซึมกลูโคสและปรับปรุงการควบคุมเมแทบอลิซึม นอกจากนี้ ยังใช้ในงานวิจัยเคมีเภสัชกรรมเพื่อออกแบบสารประกอบเฮเทอโรไซคลิกใหม่ที่มีกิจกรรมทางชีวภาพที่เป็นไปได้