ไพโอไซยานินถูกนำมาใช้อย่างแพร่หลายในการวิจัยทางชีวการแพทย์เนื่องจากบทบาทของมันในฐานะปัจจัยความรุนแรงในการติดเชื้อ Pseudomonas aeruginosa มันถูกศึกษาเนื่องจากคุณสมบัติต้านจุลินทรีย์และความสามารถในการสร้าง reactive oxygen species (ROS) ทำให้เป็นจุดสนใจในการทำความเข้าใจพยาธิกำเนิดของแบคทีเรียและการตอบสนองของระบบภูมิคุ้มกันของโฮสต์ นอกจากนี้ ไพโอไซยานินยังมี ứng dụngในระบบชีวะไฟฟ้าเคมี โดยทำหน้าที่เป็นตัวขนส่งอิเล็กตรอนในเซลล์เชื้อเพลิงจุลินทรีย์ ซึ่งช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตพลังงาน ลักษณะการเกิดออกซิเดชัน-รีดักชันของมันยังทำให้เป็นผู้สมัครสำหรับการพัฒนาเซ็นเซอร์ชีวภาพเพื่อตรวจจับการติดเชื้อแบคทีเรียหรือตรวจสอบมลพิษในสิ่งแวดล้อม นอกจากนี้ ไพโอไซยานินยังถูกสำรวจในการวิจัยมะเร็งเนื่องจากศักยภาพในการเหนี่ยวนำ apoptosis ในเซลล์มะเร็ง ซึ่งให้ข้อมูลเชิงลึกสำหรับกลยุทธ์การรักษาใหม่ๆ และมีการศึกษาการนำไปใช้ในด้านการเกษตรเพื่อควบคุมโรคพืชที่เกิดจากเชื้อราและแบคทีเรีย