ใช้ในงานวิจัยด้านชีวเคมีเพื่อศึกษาฤทธิ์ต้านการอักเสบ โดยเฉพาะในแบบจำลองเซลล์ที่เกี่ยวข้องกับโรคเรื้อรัง เช่น ข้ออักเสบรูมาตอยด์ พบว่ามีศักยภาพในการยับยั้งสารสื่อก่อการอักเสบบางชนิด เช่น ไซโตไคน์และโปรสตาแกลนดิน นอกจากนี้ยังมีการนำไปศึกษาในด้านการควบคุมการเจริญเติบโตของเซลล์มะเร็ง โดยเฉพาะเซลล์มะเร็งชนิดบางประเภทที่ไวต่อการกระตุ้นของเส้นทางสัญญาณ NF-κB ซึ่งสารนี้อาจช่วยลดการแพร่กระจายของเซลล์ผิดปกติได้ อย่างไรก็ตาม ยังอยู่ในขั้นตอนการวิจัยในห้องปฏิบัติการ และยังไม่มีการนำมาใช้ในทางคลินิกอย่างแพร่หลาย