สารประกอบนี้ถูกนำมาใช้เป็นหลักในการวิจัยและพัฒนายาในสาขเภสัชกรรม โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการสังเคราะห์และศึกษายาปฏิชีวนะแบบเบต้า-แลคตาม โครงสร้างของมันซึ่งประกอบด้วยกลุ่มไพร์โรลิดิเนียมและวงแหวนเบต้า-แลคตาม ทำให้เป็นสารกลางที่มีคุณค่าต่อการสร้างอนุพันธ์เซฟาโลสปอรินที่ปรับปรุงแล้ว อนุพันธ์เหล่านี้มักถูกสำรวจเพื่อคุณสมบัติต้านแบคทีเรียที่เพิ่มขึ้น โดยมุ่งเป้าไปที่เชื้อแบคทีเรียที่ดื้อยา การติดฉลากด้วยดีเทอเรียม (d3) ในสารประกอบนี้มีประโยชน์เป็นพิเศษในการศึกษากinetopharmacokinetic และเมแทบอลิซึม เนื่องจากช่วยให้นักวิจัยติดตามพฤติกรรมของสารประกอบในระบบชีวภาพได้อย่างแม่นยำยิ่งขึ้น สิ่งนี้ช่วยในการทำความเข้าใจโปรไฟล์การดูดซึม การกระจาย การเมแทบอลิซึม และการขับถ่าย (ADME) ของยา ซึ่งมีความสำคัญต่อการปรับปรุงประสิทธิภาพการรักษาและความปลอดภัย นอกจากนี้ การประยุกต์ใช้อยังขยายไปสู่เคมีวิเคราะห์ ที่ซึ่งทำหน้าที่เป็นมาตรฐานอ้างอิงในสเปกโตรสโกปีมวลสารและ NMR สำหรับการระบุและวัดปริมาณสารประกอบที่เกี่ยวข้องอย่างแม่นยำ