กรดไลเซอร์นูอิก A ถูกศึกษาเป็นหลักสำหรับคุณสมบัติต้านการอักเสบและปรับภูมิคุ้มกันที่เป็นไปได้ มันแสดงกิจกรรมยับยั้งต่อตัวกลางการอักเสบหลัก เช่น ไนตริกออกไซด์ (NO) และโปรสตาแกลนดิน E2 (PGE2) ทำให้เป็นผู้สมัครสำหรับการพัฒนาการรักษาที่มุ่งเป้าไปยังโรคอักเสบเรื้อรัง การวิจัยยังบ่งชี้ว่ามันอาจยับยั้งการแสดงออกของไซโตไคน์โปรอักเสบ รวมถึง TNF-α และ IL-6 ในโมเดลเซลล์ แสดงถึงประโยชน์ในการรักษาโรคภูมิต้านตนเองหรือความผิดปกติการอักเสบของระบบประสาท นอกจากนี้ การศึกษาขั้นต้นยังเน้นย้ำบทบาทของมันในการเหนี่ยวนำการตายของเซลล์ (apoptosis) ในสายเซลล์มะเร็งบางชนิด ชี้ถึงการประยุกต์ใช้ที่เป็นไปได้ในด้านมะเร็งวิทยา โดยเฉพาะอย่างยิ่งเป็นการบำบัดเสริม เนื่องจากมีแหล่งกำเนิดจากธรรมชาติและกิจกรรมชีวภาพที่สังเกตได้ มันกำลังถูกสำรวจเป็นสารนำร่องสำหรับเภสัชภัณฑ์ใหม่ในงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับการอักเสบและมะเร็ง