สารนี้มีการนำไปใช้ในงานวิจัยด้านชีวเคมีและเภสัชกรรม โดยเฉพาะในการศึกษาฤทธิ์ทางชีวภาพ เช่น ฤทธิ์ต้านการอักเสบ และฤทธิ์ต้านจุลชีพ พบว่าสารนี้สามารถยับยั้งการสร้างไซโตไคน์บางชนิดที่เกี่ยวข้องกับการอักเสบได้ จึงมีศักยภาพในการพัฒนาเป็นสารตั้งต้นของยาที่ใช้รักษาโรคเรื้อรังที่เกิดจากการอักเสบ เช่น โรคข้ออักเสบ หรือโรคเบาหวาน นอกจากนี้ยังมีการศึกษาในระดับเซลล์เพื่อประเมินฤทธิ์ต้านมะเร็ง โดยเฉพาะต่อเซลล์มะเร็งบางประเภท เช่น เซลล์มะเร็งปอดและมะเร็งตับ ซึ่งแสดงผลลัพธ์ที่น่าสนใจในการยับยั้งการเจริญเติบโตของเซลล์มะเร็ง อย่างไรก็ตาม ยังอยู่ในขั้นตอนการวิจัยและต้องการการศึกษาเพิ่มเติมเพื่อยืนยันประสิทธิภาพและความปลอดภัยก่อนนำไปใช้จริง