สารนี้มีศักยภาพในการใช้งานด้านชีวภาพ โดยเฉพาะในงานวิจัยด้านเภสัชกรรม เนื่องจากแสดงฤทธิ์ต้านการอักเสบและต้านจุลชีพในระดับเซลล์ การศึกษาเบื้องต้นพบว่าสามารถยับยั้งการสร้างไซโตไคน์ที่เกี่ยวข้องกับการอักเสบ ทำให้มีความเป็นไปได้ในการพัฒนาเป็นสารตั้งต้นของยารักษาโรคเรื้อรังที่เกี่ยวข้องกับการอักเสบ เช่น ข้ออักเสบรูมาตอยด์ นอกจากนี้ยังมีฤทธิ์ต้านเชื้อแบคทีเรียบางชนิด โดยเฉพาะเชื้อแกรมบวก ซึ่งอาจนำไปใช้ในการพัฒนายาต้านจุลชีพทางเลือกในอนาคต อย่างไรก็ตาม ยังต้องมีการศึกษาเพิ่มเติมด้านความเป็นพิษและฤทธิ์ทางเภสัชจลนศาสตร์ก่อนการประยุกต์ใช้จริง