ใช้ในงานวิจัยด้านชีวเคมีเพื่อศึกษาฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ โดยเฉพาะในระบบชีวภาพที่เกี่ยวข้องกับการอักเสบเรื้อรัง พบว่ามีศักยภาพในการยับยั้งการทำงานของเอนไซม์ที่เกี่ยวข้องกับการสร้างสารก่อการอักเสบ เช่น ไซโคลออกซีจีเนส-2 และโลคซีจีเนส ทำให้มีการนำไปศึกษาต่อในโมเดลสัตว์ทดลองเพื่อประเมินฤทธิ์ลดการอักเสบและป้องกันโรคเรื้อรังบางชนิด เช่น โรคข้ออักเสบและโรคเบาหวาน นอกจากนี้ยังมีการวิจัยเกี่ยวกับฤทธิ์ต้านมะเร็งในระดับเซลล์ โดยเฉพาะการยับยั้งการแบ่งตัวของเซลล์มะเร็งบางประเภทผ่านกลไกการเหนี่ยวนำการตายของเซลล์แบบโปรแกรม (Apoptosis)