สารนี้ถูกพัฒนาขึ้นเป็นหลักในฐานะสารตั้งต้นหรือสารกลางในการสังเคราะห์ยา โดยเฉพาะในกลุ่มยาที่มีผลต่อระบบประสาทส่วนกลาง หรือยาที่ออกฤทธิ์เกี่ยวกับการอักเสบและภูมิคุ้มกัน โครงสร้างของมันซึ่งมีทั้งวงแหวนเบนโซอิมิดาโซลและหมู่ฟลูออรีนทำให้มีศักยภาพในการผ่านเยื่อหุ้มสมองและจับกับตัวรับเฉพาะในร่างกายได้ดี ในงานวิจัย สารนี้ถูกใช้เพื่อศึกษาการยับยั้งเอนไซม์บางชนิด เช่น เอนไซม์ที่เกี่ยวข้องกับการสร้างไซโตไคน์ ซึ่งมีบทบาทในการควบคุมการอักเสบ จึงอาจนำไปพัฒนาเป็นยารักษาโรคเรื้อรังที่เกี่ยวกับการอักเสบ เช่น โรคข้ออักเสบ หรือโรคผิวหนังอักเสบ นอกจากนี้ โครงสร้างที่มีหมู่อีเทอร์และซัลไฟด์ยังช่วยเพิ่มความสามารถในการละลายในไขมัน ทำให้สารนี้มีการดูดซึมในร่างกายได้ดี และถูกใช้เป็นโมเลกุลต้นแบบในการออกแบบยาใหม่ที่ต้องการความจำเพาะและฤทธิ์ยาวนาน