Violaxanthin ถูกใช้อย่างแพร่หลายในการศึกษาสรีรวิทยาและชีวเคมีของพืช เนื่องจากบทบาทสำคัญของมันในวงจร xanthophyll ซึ่งช่วยให้พืชจัดการพลังงานแสงและป้องกันความเสียหายจากแสงที่มากเกินไป มันทำหน้าที่เป็นเม็ดสีหลักในการสังเคราะห์แสง โดยช่วยกระจายพลังงานแสงส่วนเกินเป็นความร้อน ซึ่งเป็นกระบวนการที่เรียกว่า non-photochemical quenching นักวิจัยใช้มันเพื่อเข้าใจการตอบสนองต่อความเครียดในพืชภายใต้สภาวะแสงที่แตกต่างกัน นอกจากนี้ violaxanthin ยังถูกสำรวจสำหรับคุณสมบัติต้านอนุมูลอิสระ ทำให้เป็นหัวข้อที่น่าสนใจในการศึกษาที่เกี่ยวข้องกับโภชนาการและสุขภาพ การประยุกต์ใช้ขยายไปถึงการพัฒนาสีอาหารธรรมชาติและผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร โดยอาศัยความเสถียรและ bioactivity ของมัน ในทางเภสัชกรรม กำลังมีการศึกษาประโยชน์ในการป้องกันและรักษาโรคที่เกี่ยวข้องกับ oxidative stress เช่น โรคหัวใจและหลอดเลือด รวมถึงโรคเกี่ยวกับดวงตา