ใช้ในงานวิจัยด้านชีวเคมีเพื่อศึกษาการเมแทบอลิซึมของไลซีนและการสังเคราะห์คอลลาเจน ทำหน้าที่เป็นมาตรฐานอ้างอิงในวิธีการวิเคราะห์สำหรับตรวจจับฮายดรอกซิไลซีนในตัวอย่างทางชีวภาพ มีบทบาทในการวิจัยเกี่ยวกับความผิดปกติของเนื้อเยื่อเกี่ยวพัน การดัดแปลงหลังแปลของโปรตีน และการพัฒนายาที่มุ่งเน้นการซ่อมแซมเนื้อเยื่อและการรักษาแผล โดยเฉพาะในกระดูกและผิวหนัง นิยมใช้เป็นมาตรฐานในการวิเคราะห์ชีวมาร์คเกอร์ของโรคที่เกี่ยวข้องกับคอลลาเจน เช่น โรคข้ออักเสบหรือโรคกระดูกพรุน นอกจากนี้ยังใช้ในสูตรอาหารเลี้ยงเซลล์เพื่อสนับสนุนการเจริญเติบโตของเซลล์เฉพาะที่ต้องการโปรไฟล์กรดอะมิโนที่ปรับแต่ง