ใช้อย่างแพร่หลายในห้องปฏิบัติการเพาะเลี้ยงเซลล์เพื่อแยกเซลล์ออกจากพื้นผิวของจานเพาะเลี้ยงโดยการย่อยสลายโปรตีนที่ทำให้ยึดติด นิยมใช้ในโปรโตคอลการแยกเซลล์ที่ปราศจาก trypsin-EDTA ซึ่งต้องการกิจกรรมโปรตีโอลิติกที่อ่อนโยนกว่า ใช้ในกระบวนการย่อยโปรตีนสำหรับการวิเคราะห์ด้วยสเปกโตรเมตรีมวลสาร โดยเฉพาะเมื่อต้องการการตัดที่กรดอะมิโนหอม เช่น ไทโรซีน ทริปโตเฟน และฟีนิลอะลานีน นอกจากนี้ยังใช้ในการกำจัดเนื้อเยื่อที่ตายด้วยเอนไซม์สำหรับบาดแผลไหม้เพื่อส่งเสริมการสมานแผลในสถานพยาบาล ความจำเพาะของมันทำให้มีคุณค่าในการทำแผนที่เปปไทด์และการศึกษากายวิภาคโครงสร้างของโปรตีน