ใช้ในงานวิจัยทางชีวเคมีและเภสัชวิทยาเป็นหลัก โดยเฉพาะในการศึกษาเกี่ยวกับการสังเคราะห์และการทำงานของสารสื่อประสาท เช่น โดพามีน และนอร์อิพิเนฟริน เนื่องจากสารนี้สามารถทำหน้าที่เป็นสารตั้งต้น (precursor) หรือตัวกลางในการผลิตสารเหล่านี้ในระบบประสาทส่วนกลาง นิยมใช้ในห้องปฏิบัติการเพื่อศึกษาเส้นทางการเผาผลาญของอะมิโนแอซิดที่มีหมู่ฟีนอล เช่น ในโมเดลโรคพาร์กินสัน เพื่อประเมินประสิทธิภาพของยาหรือสารประกอบใหม่ๆ ที่มีผลต่อการสร้างหรือการสลายตัวของสารสื่อประสาท นอกจากนี้ยังใช้เป็นมาตรฐานในการวิเคราะห์ด้วยเทคนิค HPLC หรือ mass spectrometry เพื่อควบคุมคุณภาพหรือตรวจสอบสารเมตาบอลิซึมในตัวอย่างชีวภาพ ไม่ใช่สารที่ใช้โดยตรงในทางการแพทย์ และไม่ควรนำไปใช้ในมนุษย์หรือสัตว์โดยไม่มีการควบคุม เนื่องจากอาจมีผลต่อระบบประสาทได้